Για την Ελλάδα!

Μεταναστευτικό – Προσφυγικό – Πλαίσιο Αρχών

Το μεταναστευτικό-προσφυγικό ζήτημα έχει πολλές διαστάσεις. Συνδέεται με τις διεθνείς σχέσεις, την εξωτερική και εσωτερική πολιτική, την οικονομία, τις αρχές του ανθρωπισμού, με την ασφάλεια της χώρας αλλά και το μέλλον του ελληνισμού. Κατά την άποψή μας, η σχετική νομοθεσία πρέπει να έχει ορίζοντα δεκαετιών, να βασίζεται στη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση των κομμάτων της Ελληνικής βουλής και να διέπεται από τις εξής αρχές:

  1. Η φιλοξενία χαρακτηρίζει τους Έλληνες από την αρχαιότητα και είναι πράξη αρετής. Τους ξένους προστάτευαν ο Ξένιος Δίας και η Αθηνά. Οι Έλληνες έχουν υποφέρει πολλά, διαχρονικά, και ίσως αυτό να έχει συμβάλει στο ότι συμπάσχουν και συμπονούν στις δυσκολίες και δυστυχία του συνανθρώπου. Δεν πρέπει όμως να συγχέεται η φιλοξενία η οποία έχει το χαρακτήρα του προσωρινού με τη μόνιμη εγκατάσταση και τη χορήγηση ιθαγένειας/υπηκοότητας (citizenship).
  2. Η φιλοξενία μπορεί να παρέχεται σε πρόσφυγες πολέμου (π.χ. σήμερα Σύριους) και σε όσους ζητούν πολιτικό άσυλο, αλλά δεν θα πρέπει να επηρεάζει την πολιτική της χώρας για τη χορήγηση ιθαγένειας/υπηκοότητας. Πρέπει να είναι περιορισμένης διάρκειας, να υπάρχει αποτελεσματικό σχέδιο μετεγκατάστασης των προσφύγων σε άλλες χώρες και ο επαναπατρισμός αυτών που τυχόν παραμένουν στην Ελλάδα να αρχίσει με το πέρας του πολέμου. Για την τυχόν χορήγηση υπηκοότητας, αν αυτή αιτηθεί, ο χρόνος φιλοξενίας δεν λογίζεται ως νόμιμος χρόνος διαβίωσης στην Ελλάδα. Ούτε η γέννηση σε καθεστώς φιλοξενίας δημιουργεί δικαίωμα απόκτησης υπηκοότητας.
  3. Ο μέγιστος αριθμός προσφύγων πολέμου που θα δέχεται η Ελλάδα θα πρέπει να είναι δίκαια καθορισμένος από τις Ευρωπαϊκές συνθήκες που η χώρα συνυπογράφει, αναλόγως προς τον πληθυσμό της, το μέγεθος της οικονομίας της κλπ.
  4. Όσοι εισέρχονται στην Ελλάδα από μη εμπόλεμες ζώνες και δεν τεκμηριώνουν πολιτικό διωγμό για αίτηση ασύλου, θεωρούνται λαθρομετανάστες και γενικά εκδιώκονται από τη χώρα, εκτός αν μπορούν να τεκμηριώσουν ότι πληρούν προϋποθέσεις παραμονής.
  5. Με δεδομένες κάποιες ιδιαιτερότητες του Ελληνικού κράτους (π.χ. 95% ορθόδοξοι, σύνορα με μη Ευρωπαϊκές μουσουλμανικές χώρες που απειλούν κυριαρχικά μας δικαιώματα με εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος μας, τεράστια οικονομικά προβλήματα κλπ) η νομοθεσία που διέπει τη χορήγηση υπηκοότητας πρέπει, χωρίς να παραβιάζει Κοινοτικούς κανόνες, να γίνει όσο το δυνατόν αυστηρότερη και να προσαρμοσθεί στις εδώ συνθήκες.
  6. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για χορήγηση πολιτικού ασύλου και κυρίως για χορήγηση υπηκοότητας. Για χορήγηση υπηκοότητας, τέτοιοι είναι η μόρφωση, η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα, αλλά και οι απαιτήσεις της χώρας για εξειδικευμένο ή ανειδίκευτο εργασιακό δυναμικό.