Για την Ελλάδα!

Πλαίσιο αρχών

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών μας έχουν συνηθίσει στην worldαπαράδεκτη τακτική του ράβε-ξήλωνε. Με κάθε κυβέρνηση έχουμε νέα πρόσωπα στο προσκήνιο (κάποιες φορές αμφιβόλου ικανότητας), και νέα κατεύθυνση. Η εξωτερική πολιτική της χώρας πρέπει να κατευθύνεται από τα εθνικά συμφέροντα και να ελίσσεται ανάλογα με τα διεθνή γεγονότα, πράγματα που δεν αλλάζουν με την κάθε κυβέρνηση. Προτείνουμε λοιπόν την δημιουργία συμβουλίου για θέματα εξωτερικής πολιτικής, ανεξάρτητου από την εκάστοτε κυβέρνηση, στελεχωμένο από έμπειρους διπλωμάτες και διεθνολόγους.

Όσοι έχουν συναλλαγές με προηγμένες χώρες (βορειοευρωπαϊκές, ΗΠΑ, Ιαπωνία και άλλες), παρατηρούν συγκεκριμένες συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν αυτά τα κράτη: υπευθυνότητα, εντιμότητα, αποδοτικότητα και άλλες. Αν θέλουμε να μας παίρνουν στα σοβαρά στη διεθνή σκηνή, πρέπει να συμπεριφερόμαστε ανάλογα. Οι διεθνείς σχέσεις χτίζονται με θεμέλιο τη συνεργασία μεταξύ των αντίστοιχων οργανισμών του κάθε κράτους. Προτείνουμε απαράμιλλο επαγγελματισμό στις συνδιαλλαγές με άλλα κράτη, κρατικές αρχές και κυβερνήσεις. Στελέχη/υπάλληλοι του υπουργείου εξωτερικών που δεν ανταποκρίνονται σε αυτήν την απαίτηση εκπαιδεύονται ή μετατάσσονται.

«Ένα γραμμάριο πρόβλεψης αξίζει περισσότερο από ένα κιλό θεραπεία». Η πρόβλεψη των διεθνών εξελίξεων είναι καλύτερη από την αντίδραση. Παράδειγμα: στις αρχές δεκαετίας ΄90, η Γιουγκοσλαβία άρχισε να διαλύεται. Ήταν επόμενο το κρατίδιο των Σκοπίων να ανεξαρτητοποιηθεί. Μια κίνηση που θα μπορούσε να αποτρέψει τις προστριβές σχετικά με το όνομα θα ήταν η ελληνική κυβέρνηση να έρθει σε επαφή με παράγοντες των Σκοπίων πριν ανεξαρτητοποιηθούν, και να τους κάνει σαφές ότι θα είχαν την συνεργασία και υποστήριξη της Ελλάδας αν παραιτούνταν από την καπηλεία του ονόματος και της ιστορίας της Μακεδονίας.