Για την Ελλάδα!

Αρχές

ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

  1. Ελλάδα ελεύθερη και δημοκρατική, με βασικό στοιχείο του πολιτεύματος τη συνταγματικά κατοχυρωμένη διάκριση των εξουσιών
  2. Αξιοκρατία, διαφάνεια και λογοδοσία Κυβέρνησης και Δημόσιας Διοίκησης σε όλα τα επίπεδα (κεντρικής, περιφερειακής και τοπικής)
  3. Ισονομία και κατάργηση προνομίων υπουργών, βουλευτών και γενικά αιρετών οργάνων της Διοίκησης
  4. Συνεχής έλεγχος της νομοθετικής/εκτελεστικής εξουσίας από το λαό
  5. Δικαιοσύνη ανεξάρτητη, αμερόληπτη και αποτελεσματική (ταχεία απονομή)
  6. Παραγωγή νομοθετικού έργου με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση (για απαλλαγή από το συνεχές “ράβε-ξήλωνε” της νομοθεσίας μας)
  7. Πλήρης εφαρμογή των Νόμων και αναζήτηση ευθυνών σε όλη την ιεραρχία, είτε για μη εφαρμογή Νόμου είτε για μη άσκηση του αντίστοιχου ελέγχου.
  8. Σοβαρό κράτος, φιλικό προς τον πολίτη και αρωγός στην υγιή επιχειρηματική προσπάθεια, με μέριμνα και σεβασμό προς το περιβάλλον
  9. Παιδεία που δίνει γνώσεις και συνάμα διαμορφώνει ενάρετο χαρακτήρα, με συνεχή έμφαση στην αγωγή του πολίτη, την ελληνική ιστορία, γλώσσα και παράδοση
  10. Κοινωνία όπου κυριαρχούν παραδοσιακές ελληνικές αξίες και αρετές, όπως φιλότιμο, εντιμότητα,  αλληλεγγύη, ανθρωπιά

ΑΡΧΕΣ ΜΕ ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ελλάδα ελεύθερη και δημοκρατική, με βασικό στοιχείο του πολιτεύματος τη συνταγματικά κατοχυρωμένη διάκριση των εξουσιών: Απαιτεί ευρεία συνταγματική μεταρρύθμιση. Σήμερα έχουμε επίφαση δημοκρατίας με τη Βουλή να έχει εκφυλισθεί σε ένα σώμα αψιμαχιών μεταξύ Κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και τυπικής επικύρωσης του νομοθετικού έργου που έχει μετατεθεί στα Υπουργικά γραφεία! Επίσης η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν υφίσταται όταν η Κυβέρνηση διορίζει κατά την απόλυτη κρίση της την ηγεσία της.
  2. Αξιοκρατία, διαφάνεια και λογοδοσία Κυβέρνησης και Δημόσιας Διοίκησης σε όλα τα επίπεδα (κεντρικής, περιφερειακής και τοπικής). Σήμερα δυστυχώς η χώρα μας μαστίζεται από τεράστιο έλλειμμα αξιοκρατίας κυρίως στο Δημόσιο Τομέα λόγω ευνοιοκρατίας και ενός κράτους πελατειακών-κομματικών σχέσεων. Η λογοδοσία είναι επίσης πρακτικά ανύπαρκτη για αιρετούς αλλά και διοριζόμενους αξιωματούχους, παρά μόνο αν έχουν διαπραχθεί ποινικά αδικήματα που και αυτά πολλές φορές συγκαλύπτονται. Στη διαφάνεια υπάρχει σχετική πρόοδος λόγω της ψηφιακής τεχνολογίας αλλά και εδώ τα περιθώρια βελτίωσης είναι τεράστια.
  3. Ισονομία και κατάργηση προνομίων υπουργών, βουλευτών και γενικά αιρετών οργάνων της Διοίκησης. Πολλά προνόμια βουλευτών και Κυβερνητικών αξιωματούχων αποτελούν πρόκληση προς τον φορολογούμενο. Ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση αποτελεί η ουσιαστική διατήρησή τους στη διάρκεια της κρίσης. Τα γνωστά «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει» ή «κρατάει το πεπόνι και το μαχαίρι», δεν έχουν θέση σε ένα σύγχρονο κράτος.
  4. Συνεχής έλεγχος της νομοθετικής/εκτελεστικής εξουσίας από το λαό. Σήμερα δεν υπάρχουν μηχανισμοί για τον έλεγχο αυτό και πρέπει να εισαχθούν και να κατοχυρωθούν συνταγματικά.
  5. Δικαιοσύνη ανεξάρτητη, αμερόληπτη και αποτελεσματική (ταχεία απονομή). Αν η Ελληνική δικαιοσύνη δεν γίνει ανεξάρτητη, αποτελεσματική και ταχεία στην απονομή της, το Ελληνικό κράτος δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Οι άγγλοι λένε πολύ σωστά: Justice delayed is justice denied. Σήμερα διάφορες υποθέσεις συχνά απαιτούν δεκαετίες για να τελεσιδικήσουν, ενώ πολύ συχνά δεν αποδίδεται δικαιοσύνη για ποικίλους λόγους (δικαστικά κυκλώματα, ανεπάρκεια δικαστών, δαιδαλώδης νομοθεσία, φόρτος εργασίας, έλλειψη μέσων στήριξης του δικαστικού έργου κ.λπ.).
  6. Παραγωγή νομοθετικού έργου με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση (για απαλλαγή από το συνεχές “ράβε-ξήλωνε” της νομοθεσίας μας). Μέρος των προβλημάτων της χώρας μας είναι η έλλειψη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού σε πληθώρα θεμάτων (π.χ. φορολογία, παιδεία, πολεοδομία, εξωτερική πολιτική) που έχει ως αποτέλεσμα ένα συνεχές «ράβε-ξήλωνε» στη νομοθεσία μας κατά τη βούληση ή φαντασία συχνά ανικάνων ή με ιδεολογικές αγκυλώσεις υπουργών. Οι επιπτώσεις είναι ολέθριες: από την εξέλιξη των Εθνικών μας θεμάτων και την ποιότητα της Παιδείας μας, έως την οικονομία μας όπου η πρακτική αυτή διώχνει επενδυτές και εμποδίζει την οικονομική ανάπτυξη.
  7. Πλήρης εφαρμογή των Νόμων και αναζήτηση ευθυνών σε όλη την ιεραρχία, είτε για μη εφαρμογή Νόμου είτε για μη άσκηση του αντίστοιχου ελέγχου. Μια άλλη μεγάλη παθογένεια που μας χαρακτηρίζει είναι η μη εφαρμογή ψηφισμένων Νόμων του Κράτους, ιδίως από Υπουργούς ή και άλλους αξιωματούχους, λόγω διαφόρων σκοπιμοτήτων (π.χ. πολιτικό κόστος, έλλειψη πολιτικής βούλησης, πιέσεις από ομάδες πολιτών κ.λπ.) αλλά και η μη λογοδοσία των υπευθύνων λόγω ανυπαρξίας του επιβαλλόμενου ελέγχου (από προϊσταμένους ή τη δικαιοσύνη). Η ύπαρξη Νόμων που δεν εφαρμόζονται δεν δημιουργεί νομοταγείς πολίτες αλλ’ αντιθέτως οδηγεί σε διαιώνιση της παρανομίας. Θα πρέπει να γίνει πράξη το ότι ουδείς είναι πάνω από το νόμο, από τον τελευταίο πολίτη της χώρας μέχρι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και από τον άστεγο Έλληνα μέχρι τον επώνυμο εκατομμυριούχο.
  8. Σοβαρό κράτος, φιλικό προς τον πολίτη και αρωγός στην υγιή επιχειρηματική προσπάθεια, με μέριμνα και σεβασμό προς το περιβάλλον. Σήμερα η κακοδιοίκηση, η τεράστια γραφειοκρατία, η πολυνομία, η αναξιοκρατία, το ρουσφέτι, η χωρίς συνέπειες άρνηση ανάληψης ευθύνης από τους περισσότερους δημόσιους υπαλλήλους, η υστεροβουλία (λάδωμα – φακελάκι) και η εκτεταμένη διαφθορά, έχουν δημιουργήσει ένα κράτος εχθρικό προς τον πολίτη, ο οποίος με τη σειρά του αμυνόμενος, υποκύπτει στους εκβιασμούς, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και ο «χορός καλά κρατεί»
  9. Παιδεία που δίνει γνώσεις και συνάμα διαμορφώνει ενάρετο χαρακτήρα, με συνεχή έμφαση στην αγωγή του πολίτη, την ελληνική ιστορία, γλώσσα και παράδοση. Το χάλι της παιδείας μας σε όλες τις βαθμίδες και η κατηφορική της πορεία είναι ήδη διαπιστωμένα. Οφείλεται και αυτό στην παντελή έλλειψη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και στους αυτοσχεδιασμούς κατά τις προσωπικές αντιλήψεις ή ιδεολογικές αγκυλώσεις των εκάστοτε υπουργών μας. Ο σχεδιασμός αυτός πρέπει να γίνεται από έμπειρους και καλούς γνώστες των προβλημάτων της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες και με ευρεία συναίνεση που θα εξασφαλίζει την εφαρμογή του ανεξάρτητα από τους εκάστοτε Υπουργούς και Κυβερνήσεις. Και οσάκις απαιτείται, να γίνονται διορθωτικές παρεμβάσεις, διότι μόνο έτσι υπάρχει πρόοδος.
  10. Κοινωνία όπου κυριαρχούν παραδοσιακές ελληνικές αξίες και αρετές, όπως φιλότιμο, εντιμότητα,  αλληλεγγύη, ανθρωπιά. Δυστυχώς σήμερα η οικονομική κρίση έχει επιτείνει κοινωνικά προβλήματα τα οποία όμως ξεκίνησαν αρκετά χρόνια νωρίτερα και ήταν αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης, εκτεταμένης διαφθοράς, ατιμωρησίας κ.λπ. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών είναι άμεση συνάρτηση της ανόρθωσης του κράτους μας, της εξόδου μας από την κρίση και της επακόλουθης προόδου και ευημερίας.